Blogue do Equipo de Dinamización da Lingua Galega do Colexio Lestonnac

Artigos etiquetados “rosalía de castro

Festa da lectura, do libro e da palabra 2012

Ata o martes que vén, aquí, en Ferrol, na Praza da Constitución.

Máis información pinchando aquí.


Lectura e agasallos no Día de Rosalía

Como xa puidéstedes comprobar, hoxe conmemórase o 175 aniversario do nacemento de Rosalía de Castro, e a Asociación de Escritores en Lingua Galega quere que o celebremos como se merece. Para iso, propónnos dúas cousiñas ben interensantes.

Por un lado, anímanos en que aproveitemos este día para agasallar aos que temos cerca cun libro en galego e máis cunha flor, nunha sorte de Sant Jordi galego. Por outro, organizan lecturas públicas da obra de Rosalía nas principais vilas e cidades de toda Galicia, d’A Coruña a Vigo pasando por Monforte, A Estrada e, por suposto, Ferrol, onde temos unha cita ás sete da tarde na Galería Sargadelos.

Animádevos! Aínda estades a tempo!


Rosalía de Castro

Rosalía de Castro é TT en Twitter!


Hai 175 anos…

naceu en Santiago de Compostela Rosalía de Castro.


Adiós ríos, adiós fontes

Adiós, ríos; adiós, fontes;
adiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.

–Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,

–prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,

–muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,

–amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
caminiños antre o millo,
¡adiós, para sempre adiós!

–¡Adiós groria! ¡Adiós contento,
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conoso
por un mundo que non vin!

–Deixo amigos por extraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, en fin, canto ben quero…
¡quen pudera no o deixar…!

………………………….

–Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n’é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.

–Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.

–Adiós, adiós, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.

–Adiós Virxe da Asunción,
branca com’un serafín:
lévovos no corasón;
pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.

–Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.

–Xa se oien lonxe, máis lonxe…
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo…
Miña terra, ¡adiós!, ¡adiós!

–¡Adiós tamén, queridiña…!
¡Adiós por sempre quizais…!
Dígoche este adiós chorando
desde a beiriña do mar.

–Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás
tantas légoas mar adentro…
¡Miña casiña!, ¡meu lar!

Rosalía de Castro: “Cantares gallegos” (1863)


Bos versos nunha boa voz

Resulta canto menos curioso e sempre agradable escoitar unha nova versión dos versos de Rosalía de Castro na bonita voz dunha das figuras da canción folk. Todo un descubrimento, non si?

Adiós ríos, adiós fontes
Joan Baez
Vigo (2010)

[…]

Adiós, ríos; adiós, fontes;
adiós, regatos pequenos;
adiós, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.

Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,

prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,

muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,

amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
caminiños antre o millo,
¡adiós, para sempre adiós!

[…]


Énchete de galego

Énchete de galego. Ese foi o lema deseñado polos rapaces de 1º da ESO (que bonito, Andrea) para promover o uso do galego entre a comunidade educativa do Colexio Lestonnac. Como? Pois a través da elaboración (os rapaces de 4º da ESO tamén participaron) na clase de plástica (grazas, Diego) duns carteis que a semana pasada comezamos a colocar por todo o centro. Irémosvolos colgando aquí tamén.

Este está na entrada do Cole:

Que? Que vos parece? Uns artistas, verdade?


Tinta de lura para ir á moda

En Xavedes! estamos atentos ás últimas tendencias. Xa podedes atopar en Toupa.net (e proximamente nun sitio web propio) as camisetas do proxecto Tinta de Lura.

Como eles mesmos nos explican,

O proxecto Tinta de Lura nace co propósito de difundir e realizar unha promoción da literatura galega, máis concretamente da poesía galega, a través de novas canles.

Unha desas canles é a creación, distribución e venda dunha colección de camisetas deseñadas a partir de textos de carácter poético pertencentes a diversos autores galegos. Tédelas normais

, entalladas

e para nenos.

A colección componse, polo momento, de textos de Estíbaliz Espinosa, Lois Pereiro, Lupe Gómez, Manoel Antonio, O Leo, Rosalía de Castro e Valentina Carro. Os prezos? Ao redor dos 16 €.

Seguir lendo >>


Son de poetas: unha antoloxía da poesía galega diferente

Esta poesía de Álvaro Cunqueiro que vos trouxemos hoxe vainos dar pé para vos introducir un interesantísimo sitio web. A ver… porque a poesía sóavos, non? No niño novo do vento é un dos poemas máis coñecidos da nosa lingua, grazas sobre todo ás adaptacións musicais que dela se teñen feito.

Todo parte da adaptación que dela fixo Luís Emilio Batallán alá polo ano 1975 no seu disco Ahí ven o maio.

Logo virían a revisión de Amancio Prada (1987)

, a versión heavy! de Astarot (2000)

, a voz de Laura Alonso nas mans de Milladoiro (2008)

e a transformación pop a cargo de Xoel López.

E de onde sacamos toda esta información? Pois de son de poetas (sondepoetas.blogspot.com), unha páxina froito do traballo do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística do IES David Buján de Cambre que recolle unha completa (completísima) antoloxía da poesía galega musicada.

Na imaxe superior (pinchade nela para ampliala) tedes unha explicación do funcionamento do sitio, no que como podedes comprobar se recollen, clasificados por épocas, unha gran variedade de poemas escritos no noso idioma. Todos teñen algo en común: que foron musicados nalgunha ocasión. En son de poetas poderemos desfrutar da lectura das poesías de Ricardo Carvalho Calero, Rosalía de Castro ou Celso Emilio Ferreiro, pero tamén da escoita das interpretacións que grupos como Fanny + Alexander, Luar na Lubre ou Quempallou fan dos seus textos.

Antolóxico! ;)

 


O Carrabouxo*

*Para aqueles que non o coñezades, O Carrabouxo é un habitual das páxinas do diario ourensán La Región. Saído do maxín do humorista gráfico Xosé Lois, a temática da lingua galega protagoniza con frecuencia as súas viñetas, polo que é de esperar que lle faga algunha que outra visita ao noso blogue no futuro.