Blogue do Equipo de Dinamización da Lingua Galega do Colexio Lestonnac

Artigos etiquetados “luís tosar

Amigos!

Marchamos de vacacións!

Iso si, marchamos con ritmo. Aproveitamos que hoxe Di Elas, o grupo de Luís Tosar e Piti Sanz (e Ro Muñoz, Iván Laxe e Suso Alonso), presenta o seu novo (e primeiro) disco en Pontevedra

para presentarvos Amigo, o tema en galego que pecha o álbum.

Amigo
Di Elas
Di Elas (2011)
Spotify

Andamos capeando, preguntando como foi e por que
Mirando cara atrás buscando algo que nos poida valer
E pides una máis e se non hai e cando empezas a crer
Que estaba todo visto que non queda moito máis que facer

Non mires cara atrás, eu digo
Eh, terás que camiñar conmigo
Eh, pra diante se mirar amigo
Eh, atrás non queda nada que ver

Os que eran xa non son, agora son os que antes eran demais,
Andaban afinando, esperando a súa vez pra cantar
Insistes en mirar e xa non hai amigo nada que ver
Os poucos que quedaban xa contaban coma os viran caerç

Non mires cara atrás, eu digo
Eh, terás que camiñar conmigo
Eh, pra diante se mirar amigo
Eh, atrás non queda nada que ver

Estamos molestando xa son horas de marchar

Andamos preguntando como foi e por que
Andamos procurando algo que aínda foi
E pides una máis e se non hai e cando empezas a crer
Que amigo, meu amigo, aquí non queda nada que ver

Non mires cara atrás, eu digo
Eh, terás que camiñar conmigo
Eh, pra diante se mirar amigo
Eh, atrás non queda nada que ver

Estamos molestando xa son horas de marchar

Eh, terás que camiñar conmigo
Eh, pra diante se mirar amigo
Eh, atrás non queda nada que ver

Que teñades unha boa Semana Santa! Ata o día 26!

Advertisements

EEEiiii!! Imos ao cine?

É que teño gañas de ver Crebinsky, a longametraxe de producción galega que vén de estrearse o pasado venres en salas de toda España tras colleitar un importante éxito no Festival de Málaga, onde foi premiada coa Biznaga de prata ao mellor guión novel e o premio Signis.

As choivas torrenciais provocan a enchente do río, que inunda un pobo. A corrente arrastra ós irmáns Crebinsky e a súa vaca, que aparecen milagrosamente vivos nun lugar da costa.

Crecen alí, ao pé dun faro, a base de sobrevivir recollendo cousas que trae o mar, as crebas. Illados dos acontecementos bélicos que lles rodean, crean o seu propio mundo: Un universo particular de realismo fantasioso.

O ritmo cotiá de convivencia coa súa vaca Muchka, vese alterado cando esta desaparece.

É entón cando os irmáns inician unha busca desesperada que os levará da costa cara ó interior.

Unha road movie auténtica, unha viaxe interior de encontros inesperados, sentimentos ocultos e recordos borrados.

Sen saber onde van, rematan descubrindo de onde veñen.

Rodada entre o Ortegal, Santiago e Portomarín en catro idiomas! (galego, castelá, inglés e alemán (e algunha palabriña en ruso tamén)), a cinta está dirixida por Enrique Otero e protagonizada por Miguel de Lira e Sergio Zearreta. Ademais, conta no seu reparto con actores como Luís Tosar ou Celso Bugallo.

Botádelle un vistazo ao seu trailer

e ao making of.

Se desexades máis información, visitade crebinsky.com. Alí poderedes atopar máis imaxes, máis vídeos, mostras da banda sonora e as últimas novas relacionadas co filme.

Un saúdo!


É ou non é para estar orgullos@s?

Hai un par de semanas falámosvos dos Premios Mestre Mateo 2010. O que non vos dixemos é se nos fixamos na relación de candidatos, podemos atopar varios que o son grazas a actuacións intimamente relacionadas coa promoción da nosa lingua.

Unha desas candidaturas aspira a ser recoñecida como a mellor obra publicitaria. Trátase da campaña Orgullos@s do noso, orgullos@s do galego, da Coordinadora de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística, que na súa vertente audiovisual está composta de dúas pezas: Orgullos@s do galego, que conta coa participación (ao 100%) de Martiño Rivas, Belén Regueira, Antón Reixa, Susana Seivane, Luís Tosar e María Castro

, e En galego, proba e verás, protagonizado por Isabel Risco.

Coñecéronse en Nova York. Ela é galega e el brasileiro e entendéronse perfectamente porque co galego se chega a todo o mundo.

É ou non é para estar orgullos@s?