Blogue do Equipo de Dinamización da Lingua Galega do Colexio Lestonnac

Palabras!

Inktober 2019: Debuxando coa lingua

Onte, 1 de outubro, púxose en marcha na rede social Twitter un fermoso reto que xunta a afección polo debuxo co amor pola nosa lingua.

Pero, antes de nada… sabedes o que é o Inktober?

inktober-2016-logo

Cada mes outubro, miles de artistas de todo o mundo únense a un desafío consistente en realizar un debuxo ao día ao longo de todo o mes. Un debuxo para cada día de outubro. Non é necesario ser un debuxante experimentado, só ter gana de debuxar.

Pois ben, a experiencia que nos propón a conta de Twitter @GZvisual consiste en unirnos a este Inktober 2019 realizando cada día un debuxo inspirado na palabra do día do Portal das Palabras, a iniciativa léxica da RAG e a Fundación Barrié.

Pero mellor que volo expliquen dende a propia conta:

EFyyMFoWoAIgoCe

Buscamos a palabra do día no Portal das Palabras (a do día 1 foi  castrexa, podedes comprobar no seu perfil o xogo que deu)A de hoxe, día 2, é fluvial. Que vos suxire?

Atrevédesvos* a debuxar… coa lingua?

[Está beeen… podedes empregar rotuladores… ;)]

*Dende o Equipo de Dinamización da Lingua Galega do Colexio Lestonnac queremos alentar ao noso alumnado a participar neste outubro de tinta. A graza está en que amosedes os vosos debuxos, así que se vos animades e non tedes conta en Twitter coa que compartilo (lembrade etiquetalos!), podedes entregarlle os vosos debuxos a algún membro do Equipo para que o publiquemos nós a través da nosa conta @xavedes.


Palabra! | axóuxere

s.m.1. Esfera oca de metal ou doutro material, cunha pequena abertura, que leva dentro unha ou varias boliñas e que, ao ser axitada, produce son. Colgoulle un axóuxere no pescozo ao gato. sin. arouxocascabel2. Xoguete que consiste nunha ou máis esferas, xeralmente de plástico, con boliñas no seu interior e unidas a un pequeno mango, que serve para entretemento dos meniños. Non lle quites o axóuxere ao neno, que chora. sin. ruxerruxe.


Palabra! | morriña

morriña s.f. Sentimento e estado de ánimo melancólico e depresivo, en particular o causado pola nostalxia da terra. Sentía moita morriña no estranxeiro. Nos días de chuvia éntrame a morriña. CF. soidade señardade .


Palabra! | fechadura

fechadura s.f. Mecanismo de metal que se pon en portas, tapas, etc., para cerralas, e que normalmente se acciona cunha chave. Ponlle unha fechadura ó caixón se non queres que cho abran. SIN. cerradura, pechadura. CF. fecho, ferrollo, peche, pecho.


Palabra! | verme

verme s.m. 1. Animal de corpo brando e alongado, formado por aneis e sen patas, que anda arrastrándose. Algúns vermes coma as miñocas úsanse para pescar. SIN. bechoco, coco2, ronco. 2. Calquera animal que teña o corpo da mesma forma, especialmente as eirugas dos insectos. A mazá tiña un verme. Verme da seda. Nome da larva dun insecto que produce unha substancia coa que, unha vez tratada, se fai un fío e un tecido moi fino.


Palabra! | bágoa

bágoa s.f. Gota do líquido transparente que segregan as glándulas lacrimais e que se desprende do ollo a causa dunha irritación ou dunha emoción. Enchéronselle os ollos de bágoas. SIN. bagulla,lágrima.


Palabra! | congostra

congostra s.f. Camiño de carros estreito e profundo, que discorre xeralmente entre valos, cómaros ou outras elevacións do terreo. Había que mete-lo carro de bois por unha congostra para chegar á leira. SIN. corga, corgo, corredoira.


Palabra! | asubío

asubíos.m. 1. Son agudo que se produce ó pasa-lo aire por unha abertura estreita, como a dun chifre, ou a da boca cos labios case cerrados. Oíanse uns asubíos ó lonxe. Despediron a súa actuación con asubíos. 2. Pequeno instrumento que serve para asubiar. Merqueille un asubío ó neno. SIN. chifre, pito1.


Palabra! | vagalume

vagalume s.m. Insecto da orde dos coleópteros, do que a femia se asemella a un verme por carecer de ás e élitros e por ter o abdome de forma alongada formado por aneis que emiten luz na escuridade. Nas noites de verán cantan os grilos e vense moitos vagalumes. SIN. lucecú, vella.


Palabra! | esborrallar

esborrallar v.t. 1. Tirar ó chan, botar por terra [un muro, un valado, un noiro e en xeral, calquera construcción ou conxunto de cousas ordenadas]. Esborralloulle os papeis e documentos que tiña na mesa. SIN. ciscar. A enxurrada esborrallou o valado. SIN. derrubar, esboroar. 2. Manchar de borralla. Caeulle o caldeiro da cinsa e esborrallou o chan da cociña. SIN. emborrallarCF. ciscar. //v.p. 3. Virse abaixo, caer [un muro, valado, un noiro e en xeral, calquera construcción ou conxunto de cousas ordenadas]. Plantaron árbores nas paredes do noiro para evitar que se esborralle. SIN. derrubarse, esboroarse. 4. Mancharse de borralla. Non lle toques ó pote que te esborrallas. SIN. emborrallarseCF. ciscarse.